คำพูดจะย้อนกลับสู่ตนเอง

คนใกล้ตัวที่สุดคอยฟังคำพูดของเราอยู่ไม่ใช่ใครอื่นแต่ก็คือตัวเราเอง

ยกตัวอย่างเช่นเวลาเราใช้ถ้อยคำในเชิงลบกับคนที่ว่าเกลียดหรือโง่นั้นไม่เพียงส่งไปถึงอีกฝ่ายแต่ยังแว่วเข้าหูแล้วส่งไปถึงจิตใจของตัวเราเอง

สรุปคือพลังงานของถ้อยคำในเชิงลบไม่เพียงส่งไปถึงอีกฝ่ายที่เราพูดด้วยแต่กลับเข้าหาตัวเราเองเช่นกัน

จริงๆแล้วหลังจากเราพูดคำว่าเกลียดหรือโง่อาจทำให้เราสบายใจไปในชั่วขณะว่าได้ระบายเรื่องไม่สบายใจออกไปแต่หลังจากนั้นการกระทำดังกล่าวกลับแทบไม่ได้ทำให้เรามีความสุขเลย

นั่นเป็นเพราะการที่เราปล่อยพลังงานลบเข้าสู่อีกฝ่ายในเวลาเดียวกันคำพูดดังกล่าวนั้นก็จะย้อนกลับเข้าหาตัวเราเอง

ซึ่งในบางกรณีแม้เพียงคำพูดเดียวก็อาจจะสร้างรอยบาดแผลลึกในใจของเรา ในทางกลับกันคำพูดในเชิงบวกอย่างชอบหรือใจดีขอบคุณ แม้จะเป็นคำพูดที่พูดเพื่อคนอื่นแต่ก็เป็นการให้พลังงานบวกแก่หัวใจของตัวเราเองเช่นกันถ้อยคำที่เราพูดออกไปจะกลับมาสู่ตัวเราไม่ทางใดก็ทางหนึ่งเสมอ

เพราะฉะนั้นเราต้องอย่าลืมว่าถ้อยคำที่พูดออกไปมีอิทธิพลมากที่สุดต่อตัวเราเองหาใช่ใครที่ไหน

เมื่อคิดดังนั้นแล้วเราจะเริ่มหันมาระมัดระวังถ้อยคำของตนเองและหากเราพูดแต่ถ้อยคำในเชิงบวกให้ตัวเราเองได้ยินบ่อยบ่อยแล้วแล้วก็หัวใจก็จะพลอยได้รับการเติมเต็มความสุข

ใส่ใจที่จะส่งให้คำในเชิงบวกให้หูเราได้ยินเสมอ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *