พระธรรมดา…ที่มีคนศรัทธาท่วมท้น

ความตื่นเต้นของผู้คนที่หิวโหยยและวิ่งหาธรรมะมากขึ้น จากการเข้าวัด การไปปฏิบัติและการไปหาซื้อหนังสือธรรมะมาอ่าน มีมากขึ้นทุกวัน นี่คงเป็นสัญญาณอย่างหนึ่งบ่งบอกให้เห็นว่ากระแสบริโภคนิยมทำให้คนเป็นทุกข์มากขึ้น

นับแต่ปี พ.ศ. 2500 ถึง พ.ศ. 2533 คนที่จะเข้าวัดโดยมากจะเป็นไม้ใกล้ฝั่ง นั่งฟังธรรมะทุกวันพระ เอาศรีษะอิงเสาศาลา

แต่วันนี้ไม่ใช่ …..

อาจเพราะกระแสนิยมเปลี่ยนไป คนรุ่นใหม่เข้าหาธรรมะมากขึ้น ไม่ต้องรอจนเป็นคนเฒ่าคนแก่ ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะ ปัญหาของคนรุ่นใหม่มีมากขึ้นจนยากที่จะตัดสินใจหรือหากมองโลกในอีกแง่หนึ่งอาจจะเป็นเพราะว่า การบริโภควัตถุนิยมมากๆ ทำให้รู้สึกเบื่อหน่ายและเกิดกระแสตีกลับ

เพราะว่าการตามกระแสนั้นมากๆ ยิ่งตามยิ่งเหนื่อย ตามเท่าไหร่ยิ่งเป็นทุกข์มากขึ้น

จวบเหมาะกับเรามีพระภิกษุรุ่นใหม่ๆ ที่ออกมาเผยแพร่ธรรมแบบโดนใจวัยโจ๋เข้าด้วยรูปแบบสำนวนการสื่อที่ไม่เหมือนกับพระสงฆ์ที่นั่งบนธรรมมาสน์ จึงเกิดรู้สึกเข้าใกล้ได้ง่ายในภาษาธรรมสัมผัสได้ง่ายในคำสอน แนวทางการสอนไม่ได้เน้นเรื่องทางโลกมากไป ไม่ได้เน้นทางธรรมจนน่าเบื่อ จึงเป็นการบันเทิงธรรม

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *